اعوذ بالله من نفسی و من الشیطان الرجیم بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم انا لله و انا الیه راجعون
اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم
سلام

آه یاابا صالح
امشب اومدم خودم فقط باتو حرف بزنم !
آقاجان ......دلمشکست از فراقت یبن الحسن
دلم فدای تو شد یبن الحسن
قلبم خسته از فراق تو
خسته شدم....
یبن الحسن اونقدر درد تو سینه است که جایی برای شادی نمونده
همه شادن همه خرسندن ولی آقا از هفته پیش دارم به خودم میقبولونم که ، ای بنده گنه کار ۱۱قرن از غیبت کبرای امام زمانت گذشت تو کجای کاری ! کجای این دنیا ایستادی ؟
هنوز درشوک گذشت ۱۱قرن از غیبت و غربت نشینی امام زمانمم!
آه ه ه ...
به والله آدم نمی دونه دردش رو به کی بگی !
آخه خدا !
چه روزگاریه ! چه رسم زمانیه !
۱۱قرن بگذره ولی امام ما بدونه یار بمونه بدونه دلهای آماده درانتظار بشینه !
با همه سنگینی این غم بزرگ که تو دلم نشسته !
به نتیجه رسیدم که قرن دوازدهم غیبت خیلی قرن سنگین و پرتلاشی باید باشه ! قرنهای گذشته ، گذشته باید ببینم این سالها و روزهای در پیش رو رو چطور سپری میکنیم ! خودسازی کنیم جامعه رو آماده کنیم پیوستن به یاران حضرت ... . . .
دلمشکست خیلی شکست خیلی
یک ساله دیگه با نیمه شعبان !
سال به ساله که دارم پرچم میزنم یکی میاد وایمیسته زخم زبون میزنه !
هرسال هم میاد!
امسال هم اومد ماپرچم زدیم اون زخم زبون زد !
چه دنیای غریبی چه روزگار بی نصیبی
چه زیبا گل زخم زبانی ،شکافت دلی بی زبانی
گرچه گل روی ندیده تو گردیده دوای دلهای زخم دیده!
ه ه ه ه ساز آواز ها بگوش میرسه ! آقا برات جشن گرفتن...ه ه ه ه
ه ه ه ه آقا بعضی ها برا نیومدنت جشن میگیرن ه ه ه ه ه ه امن یجیب المضطر اذادعاه ویکشف السوء اللهم عجل لولیک الفرج امن یجیب المضطر اذادعاه ویکشف السوء اللهم عجل لولیک الفرج امن یجیب المضطر اذادعاه ویکشف السوء اللهم عجل لولیک الفرج

شعر از علامه بزرگوار سيد محمد حسن ميرجهاني
در دل خود كشيده ام نقش جمال يار را پيشه خود نموده ام حالت انتظار را ريخته دام ودانه شه از خط وخال خويشتن صيد نموده مرغ دل برده از او قرار را سوزم وسازم از غمش روز وشبان بخون دل تا كه مگر ببينم آن طرّه مشكبار را دولت وصل او اگر يكشبي آيدم بكف شرح فراق كي توان داد يك از هزار را چشم اميد دوختن درره وصل تابكي برده شرار هجر او از كفم اختيار را ايمه برج معدلت پرده زچهره برفكن شوي زچشم عاشقان زآب كرم غبار را سوختگان خويشرا كن نظر عنايتي مرهمي از كرم بنه ايندل داغدار را
حيرانرا از جلوه اي از رخ خويش مات كن تا رهد از خودي خود ترك كند دياررا

دعا برای دیدن امام زمان
از امام صادق (ع) نقل مي کند: هر کس بعد از هر نماز فريضه اين دعا را بخواند، پس امام محمد بن الحسن را ـ که بر او و پدرانش درود باد ـ در بيداري يا در خواب مي بيند.
اَللّهُمَّ بَلِّغ مَوْلانا صَاحِبَ الزَّمان، اَيْنَما کَانَ وَ حَيْثُما کان
مِنْ مَشارِقِ الاَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها و جَبَلِها، عَنّي وَ عَنْ والِدَيَّ وَ عَنْ وُلْدي وَ اِخْواني
اَلتَّحِيَّةَ وَ السَّلامَ عَدَدَ خَلْقِ اللهِ وَ زِنَةَ عَرْشِ اللهِ وَ ما اَحْصَاهُ کِتابُه وَ اَحاطَ عِلْمُهُ
اَللّهُمَّ اِنّي اُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبيحَةِ هذَا الْيَوْمَ وَ مَا عِشْتُ فِيهِ مِنْ اَيّامِ حَياتِي
عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقي لا اَحولُ عَنْها وَ لا اَزول
اَللّهُمَّ اجْعَلْني مِنْ اَنْصارِهِ وَ نُصّارِهِ
الذّابّينَ عَنْهُ وَ الْمُمْتَثِلينَ لاَوامِرِه وَ نَواهِيهِ فِي اَيّامِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدينَ بَيْنَ يَدَيْهِ
اَللّهُمَّ فَإنْ حَالَ بَيْني وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَي عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِياً
فَأخْرِجْني مِنْ قَبْري مُؤْتَزِراً کَفَني، شاهِراً سَيْفي، مُجَرَّداً قَناتِي، مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدّاعِي، فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي
اَللّهُمَّ اَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ
وَ اکْحُلْ بَصَري بِنَظْرَةً مِنّي اِلَيْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ
اَللّهُمَّ اشْدُدْ اَزْرَهُ وَ قَوِّ ظَهْرَهُ وَ طَوِّلْ عُمْرَهُ اَللّهُمَّ اعْمُرْ بِهِ بِلادَکَ وَ اَحْيِ بِهِ عِبَادَک
فَإنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ اَيْدِي النّاس
فَأظْهِرِ اللّهُمَّ لَنَا وَلِيَّک وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّکَ الْمُسَمَّي بِاسْمِ رَسولِک صًلًواتُکَ عَلَيْهِ وَ آلِه
لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ اِلّا مَزَّقَه وَ يُحِقَّ اللهُ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَ يُحَقِّقَهُ
اَللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْاُمَّةِ بِظُهورِه اِنَّهُم يَرَوْنَهُ بَعيداً وَ نَراهُ قَريباً
وَ صَلَّي اللهُ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِه

|